Czy plastik jest zdrowy?

 

Czy wiesz, że nieodpowiedni dobór naczyń może wpływać na zdrowie i wagę Twojego dziecka?

Kiedyś w Polsce królowały surowce naturalne. Dzieci ubierało się w bawełnę, wełnę (nikt wtedy nie płakał, że nie wolno, bo może się pojawić alergia, dopiero jak się okazjonalnie pojawiła, to się wełnę wykluczało), w domu były metalowe garnki, szklane butelki i słoiki. I smoczki kauczukowe. Co ciekawe, nie było też praktycznie śmieci, bo zniszczone ubrania szły na szmaty, a te potem były wrzucane do ognia, garnki zostały zeżarte na dworze przez rdzę w jeden-dwa sezony (nie było jeszcze stali nierdzewnej), szkło służyło długo, a jak się już potłukło, to uzupełniało betonowe fundamenty. żyliśmy dużo bardziej ekologicznie. Ale to już historia na inny wpis.

Potem zaczęły pojawiać się tworzywa sztuczne (zwane potocznie plastikiem) - były świetne, lekkie, kolorowe, a czasem nawet przeźroczyste. Najpierw w zabawkach, potem w przyborach kuchennych, potem we wszystkich dziecięcych akcesoriach. Ale czy cały ten plastik jest bezpieczny? Szczególnie, że obecnie posiadamy go dużo i najczęściej już nie wyobrażamy sobie, że butelka może nie być plastikowa, a miseczka melaminowa. Wydaje nam się, że skoro go sprzedają, to nie może szkodzić... Ale chociażby mój wczesniejszy wpis o wycofanych ze sprzedaży akcesoriach dziecięcych potwierdza, że tak nie jest. Zresztą ciężko uwierzyć, ale kiedyś za bezpieczny uważany był eternit, a za zdrowe papierosy ;) Za 100% bezpieczne możemy uznać substancje, które używamy setki lat, np. szkło, glinę, ceramikę.

Zróbmy zatem przegląd winnych, niewinnych i podejrzanych. I od razu zaznaczę: ja absolutnie nie namawiam do całkowitego wykluczenia tworzyw sztucznych ze swojego życia, bo jest to pierońsko trudne, a osoby, które się tego podjęły, zostałyby najprawdopodobniej uznane przez większość polskiego społeczeństwa za jakiś szalonych eko-terrorystów (nawet szczoteczki do zębów są plastikowe). Ale namawiam do poszerzenia swojej wiedzy w tym zakresie i podjęcia świadomej decyzji oraz pozbycia się tych najgorszych plastików ze swojego domu lub chociaż używaniavich zgodnie z przeznaczeniem.

Skąd się wzięło popularne oznaczenie "BPA Free"

Jednym z bardziej szkodliwych tworzyw sztucznych jest Bisfenol A (BPA). Jego sukces wynikał z tego, że był sztywny, cienki (więc lekki), przezroczysty (więc ładny) i do tego tani. Idealny na butelki dla dzieci. Obecnie wiemy, że substancja ta zaburza gospodarkę hormonalną u człowieka, zachowuje się jak hormon żeński estrogen (taka substancja w medycynie nazywana jest modulatorem hormonalnym), czyli u mężczyzn obniża wydzielanie androgenów, a u kobiet m.in. zaburza miesiączkowanie i obniża płodność. Dodatkowo zwiększa wydzielanie insuliny, czyli przyczynia się do otyłości i potencjalnych problemów cukrzycowych, a także przyspiesza namnażanie się komórek nowotworowych. Dosyć podobnie działa ftanalyn (guma arabska). BPA podejrzewany jest też o wywoływanie wad urodzeniowych u noworodków i chorób krążeniowych (m.in. poprzez zwiększenie krzepliwości krwi). Okazuje się, że u dużej grupy osób (również dzieci) z nadwagą oraz u kobiet z policystycznymi jajnikami (zaburzenie hormonalne) znaleziono bardzo wysokie stężenia BPA w moczu.

Źródło: http://icoffee.com

W 2011 był to najczęściej używany w przemyśle plastik. To, że był on bardzo powszechny potwierdza fakt, że znaleziono go w moczu 93% Europejczyków powyżej szóstego roku życia. Komisja Europejska w 2011 zabroniła używania go w produkcji butelek dziecięcych. W Stanach Zjednoczonych długo utrzymywano, że BPA jest bezpieczny, ale w końcu organizacje rządowe przyjęły do wiadomości wyniki badań naukowców, a może raczej uległy presji społecznej, bo Food and Drug Administration nadal twierdzi, że Bisfenol A jest bezpieczny (w każdym razie nie dotarłam do żadnego ich dokumentu głoszącego inaczej), ale w 2013/2014 kolejne stany zabraniały produkcji butelek i kubeczków dziecięcych z tym składnikiem. Niestety, wszędzie indziej nadal możemy go znaleźć (w talerzach, zabawkach, soczewkach okularowych, paragonach, amalgamatach dentystycznych, farbach do ścian, jako wyściółka metalowych puszek na żywność). Oczywiście najbardziej szkodliwy jest w produktach, które mają styczność z żywnością oraz w zabawkach niemowlęcych, które są często brane do buzi. Dobrze też zwrócić uwagę, żeby niemowlę nie bawiło się wyciągniętymi z zakupów paragonami. Negatywne działanie BPA nasila wysoka temperatura, czyli wkładanie talerzy i pojemników do kuchenek mikrofalowych i zmywarek, a także używanie ich do ciepłych potraw.

Kolorowa melamina - popularna ale czy bezpieczna?

Kolejnym WINNYM jest melamina. Tak, ta cudowna melamina, z której produkuje się piękne kolorowe dziecięce talerzyki, miseczki i kubeczki. Pierwszy raz zrobiło się o niej głośno, gdy w 2008 roku chińskie dzieci zatruły się mlekiem w proszku z dodatkiem melaminy, a sześcioro z nich zmarło (mimo że była ona w bardzo małym stężeniu). Potem utrzymywano, że melamina w naczyniach nie szkodzi, bo jest w innej postaci, ale badania przeprowadzone przez dwa niezależne zespoły z Uniwersytetu Medycznego w Kaohsiung i Szpitala Miejskiego Hsiao-Kang w Kaohsiung na Tajwanie pokazały, że grupa jedząca gorącą zupę z misek melaminowych miała ponad sześciokrotnie większe stężenie tej substancji w moczu niż ta jedząca z misek ceramicznych. Badanie to potwierdziło, że w trakcie ogrzewania melamina przenika do zawartej w niej żywności. Regularne używanie naczyń i sztućców z melaminy może skutkować jej przedawkowaniem, a to m.in. uszkodzeniem nerek, dusznościami, reakcjami alergicznymi, a badania przeprowadzane na zwierzętach mówią też o nowotworach.

Melamina uwalnia się w wyższej temperaturze (nie używajmy jej więc w kuchenkach mikrofalowych i nie myjmy w zmywarkach, nie stosujmy jej też przy gorących posiłkach) oraz w styczności z kwaśnymi potrawami, np. cytrusami. Nie znaczy to, że w przypadku zimnych potraw nie uwalnia się ona w ogóle, ale obecnie uznaje się ten poziom za skrajnie marginalny i bezpieczny. Ja radzę jednak na wszelki wypadek używać melaminowych naczyń jak najmniej, stosować do zimnych dań, a kupować je z atestem od znanych producentów, a nie te najtańsze z bazarku.

Co jeszcze?

Czy to już wszystko, chciałoby się zapytać? Popatrzmy więc na kody recyklingowe, które mówią nam, a jakiej substancji składa się dany przedmiot. To te małe cyferki otoczone strzałkami układającymi się w trójkąt.

Źródło: http://pet-bottles.ready-online.com

1) PET (ang. poliethylene terephthalate) - politeraftalen etylenu, mięknie w 265 stopniach, ale szkli się w 70 stopniach, tworzy się z niego głównie butelki na napoje, na ketchup, ale może znajdować się też w naczyniach, jest składnikiem tkanin i dzianin sztucznych np. polaru. W 2009 roku naukowcy z Uniwersytetu Goethego odkryli, że PET nawet w temperaturze pokojowej uwalnia ksenoestrogen (substancja mimikująca estrogen, a więc wpływająca na układ hormonalny). Badania rozszerzono na wiele popularnych opakowań PET i tylko jedno z nich nie zawierało tej substancji. Badania prowadzone wcześniej na Uniwersytecie Kreteńskim potwierdziły też, że w napojach przechowywanych w butelkach PET znajdowały się śladowe ilości rakotwórczego antymonu (im wcześniej butelkowane, tym więcej, czyli wydzielał się z czasem) - trójtlenek antymonu jest stosowany jako katalizator przy produkcji PET. Teoretycznie te ilości antymonu mieszczą się w normach amerykańskich (w temperaturze pokojowej). Nie doszukałam się badań, które potwierdziłyby, czy wszystkie wymienione wyżej substancje wydzielają się z gotowego PET, czy znajdują się w butelkach z racji błędów przy produkcji, a przecież przez te kilka lat ktoś powinien te badania powielić czy pogłębić (a tego nie zrobił). W każdym razie negatywne działanie wymienionych składników pogłębiane jest przez temperaturę, należy więc trzymać butelki z wodą czy napojem w cieniu. Stąd kategoria PODEJRZANY. Źródła popularne podają, że nie powinno się ich używać wielokrotnie, ale inżynierowie tego nie potwierdzają - nie ma znaczenia czy jedna woda w butelce stoi dwa tygodnie, czy wypijesz po tygodniu i dolejesz kolejną (np. do burelki z dziubkiem na trening). Byle nie wlewać do niej ciepłych napojów.

2) HDPE (ang. high density poliethylene) - polietylen o dużej gęstości, twardy i wytrzymały, topi się w 125 stopniach, ma bardzo wysoką odporność chemiczną. Tworzy się z niego sztywne przedmioty np. bidony, miski. Uważany obecnie za BEZPIECZNY.

3) PVC (ang. polyvinyl chloride) - polichlorek winylu (PCW, potocznie i niepoprawnie: PCV), wytrzymały mechanicznie i odporny na działanie wielu rozpuszczalników, stosowany szeroko w przemyśle, też przy produkcji opakowań (np. folii do żywności). Przy spalaniu wydzielają się trujące dioksyny, ale oczywiście mówimy o przechowywaniu żywności, nie o paleniu (palenie plastików w piecach czy ogniskach jest w Polsce zakazane). Artykuły popularne mówią o jego szkodliwości, ale znowu nie znalazłam na ten temat żadnych poważniejszych prac. PODEJRZANY?

4) LDPE (ang. low density poliethylene) - polietylen o niskiej gęstości, podobny do HDPE tylko bardziej elastyczny. BEZPIECZNY.

5)  PP (ang. polypropylene) - polipropylen, jedno z częściej używanych tworzyw sztucznych, również do produkcji opakowań, małych AGD i zabawek; stabilny chemicznie w temperaturze pokojowej (działają na niego niektóre silnie żrące substancje, np. kwas solny, ale to nas w domowych warunkach nie dotyczy), można go spokojnie stosować w temperaturze do 100 stopni, przy ok. 120 stopniach zaczyna mięknąć - staje się plastyczny, ale nadal jest wysoce stabilny chemicznie. BEZPIECZNY.

6) PS (ang. polystyrene) - polistyren (m.in. styropian), służący głównie do produkcji tanich pojemników na jedzenie na wynos (popularny "chińczyk"), tacek na mięso lub owoce, też zabawek (nie tylko w formie styropianu, np. szczoteczki do zębów też są z polistyrenu). Nie doszukałam się konkretnych badań naukowych, które mówią, że jest szkodliwy, ale artykuły popularne twierdzą, że jest. Faktem jest jednak, że w procesie spalania wydzielają się substancje szkodliwe, więc absolutnie nie powinno się podgrzewać go razem z jedzeniem w kuchence mikrofalowej. Najprawdopodobniej sam fakt włożenia do takiego pojemnika ciepłego jedzenia sprawia, że pod wpływem temperatury wydzielają się substancje trujące. PODEJRZANY? Dodatkowo nie podlegający recyclingowi, więc zaśmiecający środowisko.

7) Other, czyli inne - ta kategoria to taki worek, w który wpadają wszystkie niewymienione pod wcześniejszymi numerami tworzywa sztuczne i ich mieszanki - i te szkodliwe jak BPA czy melamina i te nowoczesne technologicznie. Niektórzy zalecają na wszelki wypadek nie używać żadnych produktów z "7". Ja osobiście zaleciłabym ostrożność - jak jest to wyrób dużej znanej firmy (która bardziej dba o opinię) i jest na nim napisane "BPA Free" lub "BPA 0%", to chyba można zaryzykować, ale raczej do zimnych przekąsek. Gdzieś znalazłam informację, że Bisfenol B i C mają podobne właściwości, co Bisfenol A, ale z racji niezbadania nie zostały zakazane. W tej kategorii są substancje niepodlegające recyclingowi.

Podsumowując

Tworzywa sztuczne o kodach "2", "4" i "5" są uznawane za bezpieczne. Tworzywa o kodach "1", "3" i "6" niby są uznawane za bezpieczne, ale często tylko w szczególnych warunkach np. w temperaturze pokojowej, więc wchodzą w kategorie podejrzane - jeżeli nie zdecydujecie się ich wyeliminować ze swojego domu, to chociaż nie wkładajcie do kuchenek mikrofalowych i zmywarek, nie trzymajcie na słońcu i nie używajcie do gorących potraw. W przypadku "7": wyrzućcie BPA (raczej nie powinniście mieć go w domu, chyba że jakieś stare rzeczy), a w przypadku melaminy i innych substancji z kodem "7" analogicznie jak wyżej: albo wyrzućcie albo używajcie tylko do zimnych potraw.

Co zamiast tego?

Bezpieczne są na pewno szkło, glina, porcelana, stal nierdzewna. Największy problem mamy chyba przy dzieciach, bo większość z wymienionych tworzyw łatwo się tłucze. Rozwiązań jest kilka:

1) zainwestować w szkło nietłukące (a zasadniczo ciężko tłukące) typu laminarc - u mnie takie szkło pojawiło się, gdy młoda miała 1 rok i dobrze się sprawdza (do tej pory stłukł się jeden talerzyk i jedna filiżanka, ale oba z czasów mojego dzieciństwa, więc słabsze ze starości),

2) kupić naczynia z dobrych polimerów,

3) zaufać dziecku - moja młoda zaczęła używać niedużych szklanek ze zwykłego szkła przed drugimi urodzinami i jeszcze żadnej nie stłukła,

4) poszukać tworzyw zastępczych takich jak bambus.

Jeżeli uważasz ten artykuł za wartościowy, proszę, podziel się nim ze swoimi znajomymi :) Dziękuję :)


Źródła:
http://bombakaloryczna.pl/butelki-pet-bezpieczne-czy-niezdrowe/
http://io9.gizmodo.com/how-to-recognize-the-plastics-that-are-hazardous-to-you-461587850
http://zdrowie.3obieg.pl/czy-opakowania-na-zywnosc-moga-byc-trujace
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2453150/
Wikipedia (definicje tworzyw sztucznych)
Trrochę pierwszych źródeł straciłam, jak do nich dotrę, to uzupełnię listę

Czytaj więcej

Share Tweet Pin It +1

Kompletowanie wyprawki

Dawniej...

Skompletowanie wyprawki kiedyś było dużo prostsze. Mieszkało się wielopokoleniowo, więc bardzo pomagały babcie, w sklepach były tylko podstawowe rzeczy, ubranka dostawało się od znajomych, trochę kupiło, ew. jakieś wydziergało na drutach czy szydełku, do tego jakiś kocyk i becik (często znoszone ze strychu), używane łóżeczko i wanienka, duży zapas pieluch tetrowych, oliwka, puder, spirytus, mydło Bambino i jazda. Laktatorów nie było - przy nawale mlecznym pomagał... ten tego... mąż. Szumisie czy dedykowane płyny do odkażania zabawek nie istniały nawet w głowach swoich twórców. A ubranka używało się tak długo, jak się dało - jak dziecko nie mieściło się w pajacu, to obcinało się stopy (temu pajacu rzecz jasna).

i dziś...
 

Teraz żyjemy w czasach dobrobytu. Mamy więcej pieniędzy, a ilość dóbr w sklepie doprowadza do zawrotów głowy. Mamy są zbyt daleko, żeby doradzać, a jak są blisko, to i tak najczęściej nie mają u nas macierzyńskiego autorytetu - bo jak można słuchać kogoś, kto zawijał nas w tetrę, pupę posypywał mąką ziemniaczaną, a pępek smarował spirytusem brrr! (Potem życie pokaże, że poza postępem kosmetologicznym i lepszym poznaniem fizjologii dziecka tak dużo się przez te kilkadziesiąt lat nie zmieniło, a mąka ziemniaczana dalej jest świetnym środkiem na pieluszkowe zapalenie pupy).

Do tego należy dodać cechę rodzica, który sam nie zje, a dziecku odda, i pewną dawkę hormonów i stresu przed nieznanym i mamy naprawdę świetną pożywkę dla dużych koncernów, które całe życie próbują wmówić nam, że potrzebujemy tego, czego nie potrzebujemy.

A tak w ogóle, to kobiecie przed porodem pojawiają się czasem dziwne myśli i przemyślenia, np. "Jaki kupić płyn do higieny intymnej?" lub "Czy powinnam kupić specjalny płyn o mycia butelek?"

Co więc robić?

Po pierwsze, pamiętaj, że nie ma komunizmu i dobra leżą na półkach. Zawsze zdążysz wysłać męża/partnera czy koleżankę po coś do sklepu. Wyjątkiem w mojej opinii jest laktator i paracetamol dla niemowląt. Oba na 99% w którymś momencie się przydadzą, a czekanie z nawałem mlecznym lub dzieckiem z gorączką na to, aż mąż o 2 w nocy wstanie, ubierze się i zrobi rundę do apteki, do przyjemnych nie należy (w przypadku laktatora kupi "jaki jest", czyli zwykle nie taki, jaki byś chciała i 2x drożej niż w sklepie internetowym).

Po drugie, prawie każdy członek Twojej rodziny, przyjaciel i bliższy znajomy wpadnie do Was z ubrankiem, zabawką, mokrymi chusteczkami czy jakimś kosmetykiem. Dlatego uważam, że nie ma sensu kupować zbyt dużo rzeczy i przede wszystkim zabawek, bo pierworodek ma problem zobaczyć twarz matki z metra, a co dopiero grzechotkę. Bardzo możliwe, że Twoi koledzy z pracy wpadną np. z karuzelą czy matą aktywną. I tak w którymś momencie okaże się, że masz 3 termometry do wanienki.

Po trzecie, jesteś w stanie obyć się bez prawie każdej rzeczy dla dzieci albo znaleźć domowy zamiennik: na pieluszkowe zapalenie skóry dobrze pomaga mąka ziemniaczana, suchą skórę możesz posmarować olejem kokosowym, ciemieniuchę oliwką, butelki wygotować w garnku, a do zabawy dać zwykłą łyżkę. Zamiast podgrzewacza do chusteczek (tak, ktoś to wymyślił i wyprodukował!), możesz potrzymać je chwilę w dłoniach, a zamiast trzymać pieluchy w specjalnym worku zawieszanym na łóżeczku, możesz włożyć je do szuflady czy małego pudełka. Jest wiele fajnych gadżetów, ale jak sama nazwa mówi, są to gadżety. Czyli są ładne, bajeranckie, pierońsko drogie i... zajmują dużo miejsca w szafkach lub się kurzą. Niektóre możesz pokochać (np. po kilku oparzeniach palców polubić sterylizator do butelek), inne użyjesz kilka razy i ostatecznie wrzucisz na dno szafy, a po czasie stwierdzisz, że bez sensu wydałaś pieniądze.

Po czwarte, producenci chętnie wmówią Ci, że ich produkt za miliony monet ma jakieś niesamowite właściwości. Widziałam wanienki z korkami, żeby zlać z nich wodę, a nie taszczyć do łazienki (ale tą zlaną wodę w sumie trzeba zataszczyć, nie? Chyba że to wanienka nawannowa, to jeszcze ma to rację bytu), wanienkę z podwójnymi ściankami, w których wolniej wychładza się woda, wanienkę z hamaczkiem, wszystkie za jakieś 300 zł. A osobiście uważam, że świetną wanienką jest Lattsam z Ikei - jest nieduża (ale zmieści nawet trzylatka), więc kilka razy pojechała z nami na urlop i oszczędziła nam kupowania (i przechowywania!) wanienki turystycznej, ma podgumowane dno z obu stron, więc nie ślizga się ani na blacie ani dziecko w wanience (i nie łapie bakterii, pleśni i grzybów jak gąbkowe wkładki), ma też oczko na haczyk, więc w małych łazienkach można ją powiesić. A, i zapomniałam: kosztuje tylko 19,99 zł.

Po piąte, nie kupuj na zapas. Rozumiem, że kupując na Allegro szczotkę do włosów i pieluchy tetrowe można dorzucić do koszyka łyżeczkę do karmienia, żeby potem nie płacić 8 zł za wysyłkę czegoś, co kosztuje 3 zł, czy robiąc zakupy w aptece internetowej, można kupić kilkadziesiąt ampułek roztworu soli fizjologicznej. Ale trochę nie rozumiem kupowania trzymiesięczniakowi stolika z krzesełkami, roweru czy ubrań na kolejne dwa lata (tak, są takie zakupoholiczki). Bo niepotrzebnymi rzeczami zagracisz dziecku pokój, będziesz potrzebowała dodatkowych mebli, co jakiś czas to wszystko posprzątać i odkurzyć, a może się okazać, że przez ten rok zmienisz preferencje ubraniowe czy dekoracyjne. A w ogóle to trzeba jeszcze zostawić jakieś prezenty do kupienia przez dziadków i ciotki na urodziny, mikołajki i inne okazje. Oraz sobie możliwość kupienia czegoś fajnego za pół roku czy rok.

Po szóste, jak nie wiesz, to pytaj dzieciatej siostry, bratowej, przyjaciółki, sąsiadki czy koleżanki z pracy - najlepiej kogoś, kto ma podobne podejście do życia, podobny system wartości, ew. podobny status majątkowy i wydaje Ci się rozsądną osobą. Z tego względu polecam Ci trochę filtrować rady przeczytane na blogach i forach, bo często są wartościowe, ale czasem możesz trafić na jakąś mocno szaloną ekolożkę czy gadżeciarę. Pytaj też matki, bo mimo że nie odpowie na pytanie czy emolienty są lepsze od zwykłych płynów do mycia, to jednak ma sporo życiowego doświadczenia i z wieloma sytuacjami sobie dobrze poradzi. A jakby co, to pytaj tutaj w komentarzach :)

Powodzenia!

Czytaj więcej

Share Tweet Pin It +1

Jak bezpiecznie przewozić niemowlę, czyli o pierwszym foteliku

Fotelik samochodowy jest obowiązkowy w wyprawce każdego, kto ma samochód i komu rodzi się dziecko. Na wielu rzeczach można oszczędzić - odkupić używane ubranka od znajomych lub przez Allegro czy meble z Olx, ale fotelik należy kupić dobry i bezpieczny. Zawsze mi się wydawało to oczywiste. I to, że osoby kupujące fotelik tylko po to, by nie dostać mandatu, są jakąś marginalną grupą. Dopiero ratownik medyczny na szkoleniu z pierwszej pomocy uświadomił mi, jak mała jest wiedza społeczeństwa na temat wyboru i użytkowania fotelików. Powiedział, że on już nie walczy, by ktoś kupił fotelik montowany tyłem z kilkoma gwiazdkami w dobrym teście. On walczy, by uświadomić rodzicom, że trzeba zapinać pasy, nawet jak jadą tylko do sklepu za rogiem, żeby fotelik był prawidłowo zamontowany i był lepszy od tego nabytego w dyskoncie spożywczym albo supermarkecie.

Zdarza się, że rodzice kupują dobry fotelik, tylko nie zapinają pasów. Albo trzypunktowe pasy ciągną dookoła talii dziecka. Albo nie zastanawiają się, że pałąk służy do czegoś innego niż do wieszania na nim zabawek albo przenoszenia "nosidełka", bo tak często nazywa się fotelik, zapominając o jego podstawowej funkcji. A o regularnym dociąganiu pasów na bazie i foteliku to już mało kto pomyślał. Takie "drobiazgi" mogą sprawić, że nawet w najlepszym foteliku dziecko może doznać poważnych urazów.

Największą kopalnią wiedzy o fotelikach jest dla mnie blog osiemgwiazdek.blogspot.com prowadzony przez sprzedawcę z wieloletnim doświadczeniem i nienastawionego na to, żeby sprzedać jak najwięcej tylko na to, by dzieciaki były bezpieczne, człowieka z pasją, a do tego jeszcze z lekkim stylem pisania. Zajrzyjcie koniecznie, szczególnie jak będziecie mieć jakieś wątpliwości albo problemy. Polecam też stronę sklepu www.tylem.pl, na której znajdziecie sporo informacji.

JAK WYBRAĆ PIERWSZY FOTELIK?

Pierwszego fotelika nie przymierzamy do dziecka (bo jeszcze grzeje się w brzuchu), tylko do samochodu. Każdy samochód ma inne ukształtowanie kanapy i mocowania pasów i może się zdarzyć, że u kolegi ten sam fotelik zamocowany jest stabilnie, a u nas lata mimo dociągnięcia pasami.

Istotne jest to, żeby:

- miał on dobre wyniki w wiarygodnych testach,

- po zamontowaniu trzymał się stabilnie,

- oparcie fotelika nachylone było ok. 45 stopni do pionu.

O tym ostatnim punkcie często się nie słyszy. U nas tylna kanapa opada ku tyłowi i fotelik po zamontowaniu był bardziej spionizowany niż powinien. Przez to Mani po zaśnięciu głowa opadała na klatkę, co jest bardzo przeciążające dla mięśni karku, utrudniające oddychanie, a przy wypadku niebezpieczne. Dopiero przeczytanie poleconego wyżej bloga pozwoliło mi na dojście, co jest nie tak, a wypoziomowanie kanapy na przywrócenie poprawnej pozycji mojemu dziecku.

Wszystkie pierwsze foteliki montowane są tyłem (ale ratownik mówił, że Polak potrafi - wcisnąć fotelik odwrotnie w bazę też). Należą one do kategorii wagowej 0-13 kg. Są też foteliki np. 0-18 kg, a nawet 0-25 kg. Niektórzy sprzedawcy polecają je tak samo bardzo jak te 0-13 kg, inni zwracają uwagę na to, że mimo wkładek są one zbyt duże, noworodek może się w nie zapadać, a czasami pasy mogą być za luźne przy tak małym dziecku i nie trzymać dobrze - zalecają używać ich jako fotelików następnych. Więc zanim się z jakiejś hipotetycznej oszczędności na taki zdecydujecie, poczytajcie dokładnie o wybranym modelu. Co jeszcze? Pasy mogą być trzypunktowe bądź pięciopunktowe i nie ma to jakiegoś specjalnego wpływu na bezpieczeństwo - troszkę bezpieczniejsze są te 5-punktowe, ale najczęściej w pierwszych fotelikach montowane są 3-punktowe. Wszystkie foteliki mocuje się bezpośrednio na pasy bądź do bazy na pasy lub isofix.

Baza na isofix

Montaż bazy na isofix jest prosty, zero-jedynkowy, czyli jak kliknie, tzn. że jest dobrze. Do tego jeszcze trzeba rozeprzeć "nogę", a w przypadku, gdy wypada ona na schowek albo otworzyć schowek i oprzeć ją o dno schowka (jak dosięga), albo kupić u producenta samochodu profesjonalne wypełnienie. Czasem dochodzą jakieś dodatkowe zaczepy. Moim zdaniem system isofix jest najwygodniejszy w montażu. Większość nowszych samochodów ma w standardzie jego uchwyty w tylnej kanapie, a przy przednim fotelu należy je zazwyczaj domówić. Jeżeli już mamy samochód i często podróżujemy sami z dzieckiem i wolimy go wozić obok siebie, to może być to problem. Ja wożę córkę z tyłu i czuję się z tym komfortowo. Niektóre bazy mają zestaw pasy + isofix.

Baza na pasy

W tym przypadku bazę montujemy na pasy, a pomaga nam w tym niebieski kolor zaczepów, przez które pas powinien przejść. Po zapięciu bazy dokładnie dociągamy pasy. Po wpięciu fotelika, pas powinien jeszcze przejść przez zaczep na jego tyle - wtedy też go mocno dociągamy. Minusem tego montażu vs. isofix jest a) konieczność regularnego napinania pasów na bazie i każdorazowego za fotelikiem i b) pas idący zza fotelika do górnego brzegu kanapy, nad którym trzeba przełożyć dziecko, gdy już będzie na tyle ciężkie, by przestać nosić go razem z fotelikiem.

Fotelik bezpośrednio na pasy

Wersja najtańsza, ale najmniej wygodna. Tu za każdym razem przeciągamy pasy przez uchwyty na foteliku i dociągamy po kolei. Należy sprawdzić, do jakiej wagi można tak przewozić dziecko, bo na moim obecnym pisze np. 0-10 kg. Opcja wygodna, jak musimy często zmieniać samochód bądź lecimy za granicę i chcemy zabrać fotelik ze sobą (daje lżejszy i mniejszy bagaż, gdy nie bierzemy bazy).

GDZIE MONTOWAĆ?

Technicznie pierwszy fotelik możemy zamontować na dowolnym miejscu. Z przodu tylko po wyłączeniu poduszki powietrznej, bo ta przy wybuchu wgniecie dziecko z fotelikiem w oparcie fotela. Sporo osób głosi teorię, że miejsce za kierowcą jest najlepsze, gdyż każdy kierowca instynktownie chroni siebie, czyli swoją stronę samochodu. Mój mąż dodaje jeszcze, że manewr lewoskrętu, w którym na uderzenie narażona jest prawa strona samochodu, jest bardziej kolizyjny niż prawoskręt. Ratownik medyczny uczył mnie jednak, że taką świadomość i umiejętność kontroli auta przy wypadku (ochrona swojej strony) mają tylko kierowcy zawodowi, głównie sportowi, a statystyki pokazują nieistotne różnice między ilością uderzeń lewych i prawych. Więc teoria ochrony swojej strony przez kierowcę to mit. 

Najbezpieczniejsze miejsce w samochodzie, to środek tylnej kanapy, jeżeli tylko jej kształt/profil pozwala na stabilne zamontowanie tam fotelika. To miejsce jest najdalej położone od obu boków samochodu równocześnie, przez to przy uderzeniu bocznym oddala dziecko od strefy zgniotu. Pozwala tez wyciągnąć dziecko z obu stron samochodu. Niestety rzadko który samochód ma tam uchwyty isofix. W mniejszych samochodach często z boku już nie bardzo się ktoś zmieści, więc przy większej rodzinie może być ciasno w samochodzie.

Drugim najbezpieczniejszym miejscem jest miejsce za pasażerem. Pozwala ono wyciągnąć dziecko od bezpieczniejszej strony pobocza czy chodnika przy wypadku czy zwykłej stłuczce. Gdy na autostradzie weźmiemy udział w karambolu, ważne jest, byśmy mogli jak najszybciej ewakuować się z samochodu i pasa ruchu, bo jest spore ryzyko, że kolejne auto uderzy w nas z tyłu lub, próbując w ostatniej chwili ominąć, potrąci osobę stojącą przy lewych drzwiach samochodu. Dlatego dziecko powinno wozić się z prawej strony, aby w razie czego móc go wyciągnąć od strony pobocza (najlepiej od razu przeskoczyć przez barierkę i kierować do przodu karambolu).

JAK MONTOWAĆ?

1) Zawsze chociaż raz dokładnie przeczytaj instrukcję obsługi i w pełni się do niej stosuj. Na foteliku i bazie są też często naklejki z rysunkowymi ściągami.

2) Pałąk należy ustawić zgodnie z instrukcją. 95% z nich ustawia się do góry, żeby dziecko przy bardzo mocnym szarpnięciu nie wylądowało rozgniecione z całym fotelikiem na oparciu tylnej kanapy.

3) Pasy dziecka muszą niesplątane i być tak naprężone, by nie dało się ich uszczypnąć. Kochasz - pętaj! ;)
4)  Do fotelika dodawane są specjalne wkładki dla noworodka i należy ich używać nie tylko dla ich komfortu, ale też bezpieczeństwa.
5) Dziecko nie powinno być ubrane w gruby kombinezon lub kurtkę, bo może wyślizgnąć się spod pasów.

6) Nie trzymaj nic na tylnej półce poza jakimś pluszakiem czy małym dziecięcym kocykiem. Półlitrowa butelka wody przy zderzeniu staje się pociskiem, który może zabić. Analogicznie nie wieszaj nad dzieckiem wieszaków z ubraniami.
7) Gdy montujesz fotelik na przednim siedzeniu (niezalecane), zawsze wyłącz poduszkę powietrzną.

8) Jeżeli samochód brał udział w wypadku, koniecznie wymień fotelik, nawet gdy gołym okiem nie widać żadnych pęknięć. Mikropęknięcia są tak samo niebezpieczne. Wyrzucanego fotelika nie wystawiaj pod koszem, żeby nikt go nie mógł użyć - najlepiej rozbierz go na części.

9) Każdy fotelik ma swoją datę ważności. Zwykle jest to 5 lub 7 lat od daty produkcji. Należy tej daty pilnować, bo plastik czy styropian niszczą się z wiekiem.
10) Staraj się przewozić dziecko w foteliku nawet wtedy, gdy prawo tego nie wymaga np. w taksówce - moje doświadczenie dot. taksówek z fotelikami tu.

KIEDY PRZESADZIĆ DZIECKO W NASTĘPNY FOTELIK?

Dziecko może korzystać ze swojego fotelika tak długo aż:
a) nie przekracza dopuszczalnej wagi,
b) linia oczu czy jak mówią Szwedzi czubek uszu nie wykracza poza brzeg fotelika (niektórzy sprzedawcy podają, że nic nie może wystawać, ale nie do końca jest to prawda).

Dziecko może przesiąść się w fotelik następny, gdy już stabilnie siedzi. W przypadku grubego bądź wysokiego malucha, który nie mieści się w swój pierwszy fotel, a nie siedzi, należy kupić kolejny fotelik z kategorii 0-18 kg lub 0-25 kg. 

W przypadku, gdy już masz fotelik następny montowany przodem, np. po starszym rodzeństwie, przesadź do niego dziecko tak późno, jak się da, gdyż obecny fotelik jest bezpieczniejszy. W przypadku dobrego fotelika następnego montowanego tyłem, można zrobić to bliżej jego dolnej granicy wagowej - często mają one możliwość regulacji i są o tyle wygodniejsze, że dziecko siedzi w nim bardziej pionowo i nie wyciąga głowy do góry, a gdy chce spać, można go przestawić w pozycję bardziej leżącą.

Inne wpisy w temacie:
Jak kupić fotelik następny?
Zamówienie taksówki z fotelikiem
Szwedzi wzorem w przewożeniu dzieci (historia fotelika samochodowego)
Fakty i mity o RWFach

Czytaj więcej

Share Tweet Pin It +1

Dobre bo polskie: Pinokio

Z ubraniami Pinokio zetknęłam się przez przypadek. Moja ciocia wpadła do mnie po porodzie ze spontaniczną wizytą, a że z pustymi rękami nie chciała przychodzić, to weszła z moją mamą do sklepiku "na rogu" i kupiła dwa bodziaki. Ubranka były mocno na wyrost, więc nadal czekają w pudełku na swoją kolej, ale bawełna była tak miękka i delikatna, że po jakimś czasie sprawdziłam, co to za marka. I przyznam, że sporo ubrań od Pinokio bardzo mi się spodobało i kilka z nich powędrowało do szafy Maryni.

Firma Pinokio to polski producent odzieży niemowlęcej i dziecięcej. Wszystkie ubrania produkowane są w Polsce, a 90-95% z nich w siedzibie firmy w Piotrkowie Trybunalskim, dzięki czemu ma ona pełną kontrolę nad całym procesem produkcyjnym. Materiały pochodzą od polskich lub niemieckich dostawców. Ubranka posiadają certyfikat "bezpieczny dla dziecka" (potwierdzający brak obecności substancji szkodliwych i toksyczych oraz metali ciężkich) i są dostępne w rozmiarach od 56 do bodajże 146 (w różnych kolekcjach i różnych typach ubrań jest różnie).

Fajne jest to, że jedna kolekcja zawiera zazwyczaj 2-4 rodzaje body (w tym z krótkim i długim rękawem, rozpinane przy szyi i wzdłuż tułowia), pajaców, połśpiochów, kaftanów, śpiochów i koszulek, przez co można je dowolnie łączyć. Do tego dochodzą jeszcze czapeczki, czasem bluzy, tuniki czy sukienki. Mi najbardziej podobają się kolekcje chłopięce. W ogóle większość ubrań, jakie ja i Tomek kupujemy Mani poza sukienkami, jest chłopięcych. Za to po kuzynkach ma całą szafę różu, więc równowaga jest utrzymana :)

Poniżej już nieobecna w regularnej sprzedaży kolekcja Serious Man (resztki są jeszcze w outlecie i na Allegro), ale w niej się po raz pierwszy zakochałam.

Ceny ubranek Pinokio są przystępne. Np. body kosztują od 13,30 zł do 26,90 zł w cenie regularnej, a w outlecie nawet 9,90 zł. Jakość jest bardzo dobra, bawełna mięciutka, natomiast przy bardzo częstym użytkowaniu i praniu niektóre rzeczy mogą się trochę zmechacić (półśpiochy mi się nieznacznie zmechaciły pod koniec intensywnego noszenia, a kaftanik wcale).

Poniżej z lewej kolekcja cudowna moim zdaniem dla noworodków Little Pony (gdybym wiedziała o jej istnieniu w sierpniu, Mania na pewno dostałaby taki komplecik do szpitala). Kaftanik ma łapki-niedrapki, co jest bardzo przydatne. Z prawej kombinezon z kolekcji Miś, w którym Mania wygląda rewelacyjnie (materiał z zewnątrz to polar czyli poliester, ale podszewka jest z bawełny).

Pinokio ma dwa sklepy firmowe: w Piotrkowie Trybunalskim i w Warszawie, w których można też odbierać bezpłatnie zakupy ze sklepu internetowego i outletu. Ponadto ich ubranka dostępne są w małych sklepikach z odzieżą dziecięcą. Koło mnie są dwa takie sklepiki: Fazi Kids i Balumi i w obu można dostać ubranka Pinokio.

Poniżej starsza dziewczęca kolekcja, która podoba mi się najbardziej - Folk.

Co jakiś czas Pinokio oferuje różne promocje, np. darmowa wysyłka albo zniżki z okazji Dnia Dziecka lub Dnia Kobiet (albo bez okazji). Dodatkowe akcje znajdują na stronie producenta na portalu Facebook.

Poniżej przykłady z kolekcji chłopięcych Bike, Tipi i Happy Kids (nowa kolekcja)...

...oraz dziewczęcych Sowa, Paulina i Pikolina. Ta ostatnia właśnie ma swoją premierę. Bardzo podoba mi się w niej to, że zamiast cukierkowych czy Barbiowych różów jest piękny morelowy róż oraz beż cappuccino :)

Czytaj więcej

Share Tweet Pin It +1

Wyprawka niemowlaka: pierwsze ubranka

Nie łatwo się podjąć takiego wpisu ;) Ile mam, tyle scenariuszy. Ale ponieważ mam górę ubrań po kuzynkach i trochę nowych kupionych i otrzymanych w prezencie, to napiszę, co się u nas sprawdzało.

Body:
- 5-8 szt., zależnie od tego, co ile dni robi się pranie,
- kilka sztuk najprawdopodobniej dostaniecie w prezencie,
- niektóre noworodki toną w rozmiarze 56, inne już się w nie nie mieszczą, dlatego dobrze jest kupić wcześniej ze 2 sztuki tych najmniejszych, a resztę dokupić po ostatnim USG,

- jak nie ma upałów, to najmniejszy rozmiar warto kupić z długim rękawem, bo noworodki mają często słabsze krążenie, a dodatkowo w brzuchu miały temperaturę 37-38 stopni Celsjusza, więc potrzebują chwilę zanim przestawią się na inny zakres temperatur,
 - wygodniejsze są te na zatrzaski niż na troczki,


- niektóre mamy wolą te z napami przy szyi niż z zakładkami, bo te drugie bardziej się rozciągają, a dekolt pogłębia, szczególnie przy delikatnej i miękkiej bawełnie,
- na początku łatwiej jest wkładać głowę i ręce w te rozpinane wzdłuż tułowia, chociaż ja po tygodniu odważyłam się włożyć pierwsze przez głowę i nie było problemu (za to w wieku ok. 4-5 miesięcy pojawiła się u nas faza na "Jak wsadzisz mi coś przez głowę, to będę ryczeć" i byłam bardzo wdzięczna za rozpinane 2 sztuki poniżej, które dostałam w prezencie); te kopertowe (z prawej) nie rozchodzą się na linii guzików, gdy body jest już dopasowane (i nie chodzi o "za ciasne").

Źródło: www.smyk.com

Pajac lub kaftanik + śpiochy (ew. półśpiochy) (każdy woli co innego):
- 5-8 szt.,
- część mam (w tym ja) uważa, że pajac jest troszkę wygodniejszy, bo kaftanik może się np. pozwijać na plecach, z drugiej strony przy ulaniu można zmienić tylko kaftanik (w wersji z półśpiochami),
- na początku guziki/zatrzaski na plecach są dla dziecka niewygodne, a dla rodzica ciężkie do zapinania,
- lepsze są te rozpinane do obu stóp a nie do jednej - łatwiej uwolnić nogi do przewijania,
- na początku przydać się mogą takie z mankietami wywijnymi na dłonie, żeby dziecko się nie podrapało (większość mam twierdzi, że rękawiczki-niedrapki się nie sprawdzają, bo co chwila spadają),
- wybierajmy bawełnę, ew. welur zimą (bawełna z domieszką poliestru), poczekajmy z polarem na później, bo skóra noworodka jest bardzo delikatna,
- jeżeli wybieramy półśpiochy, to na początku lepiej takie na szerokim pasie (poniżej), a nie ze zwykłą gumką w tunelu.

Źródło: pinokio.net.pl

Skarpetki:
- 3-4 pary,
- przy drapaniu można je też założyć na ręce,
- przy wrażliwcach warto zwracać uwagę na skład, bo są takie z 60% bawełny i takie z 80% bawełny (w tych bardziej sztucznych Mani czasem pociły się i śmierdziały nóżki, mimo że często były lodowato zimne).

Czapka:
- 2 szt. cienkich czapeczek bez wiązań, tzw. smerfetek - w szpitalu  i ew. kilka pierwszych dni w domu noworodki noszą jeszcze czapki, zanim nie przyzwyczają się do niższych temperatur, potem zakłada się je po kąpaniu na noc, potem ew. na chwilę po kąpaniu, a potem wcale,
- pierwszy obwód głowy to ok. 36 cm, ale najmniejsze czapki, jakie ja znalazłam, miały 40 cm (podwijałam mankiet),
- zimą ciepła czapka na dwór (najlepiej zakrywająca uszy i wiązana pod szyją), wiosną i jesienią wystarczy cienka, niekoniecznie z naucznikami.

Bluza lub sweterek:
- 1-2 szt. w rozmiarze 62, najwyżej będzie trochę luźniejszy,
- głównie na dwór wiosną i jesienią, bo na początku w domu noworodek dużo śpi i łatwiej go zapakować w rożek/otulacz lub okryć kocykiem,
- najlepiej bez kaptura, żeby się nie zwijał pod plecami,
- rozpinane są najwygodniejsze,
- ja używałam w pierwszych 2 miesiącach (wrzesień-październik) zamiast kurtki.

Coś ładnego: :)
 - coś ładnego do zdjęcia lub na wizytę rodziny: sukienka i rajstopki czy koszulka i spodnie, dżinsy, leginsy,... tak max. 2 komplety, bo na początku się tego właściwie nie używa.

Kombinezon:
-od poźnej jesieni po wiosnę,
- najlepiej z rozpinanymi oboma nogawkami lub częścią śpiwora od pasa w dół (ew. kurtka i śpiwór do wózka), o śpiworze tutaj
- fajnie, jak ma odwijane mankiety, to nie trzeba kupować rękawiczek,
- fajnie, jak ma "wbudowane" stopy.

Niby oczywiste, ale napiszę: przed pierwszym użyciem pierzemy wszystko w proszku/płynie do prania dla niemowląt i prasujemy.  Do miesiąca prasujemy wszystko, a potem już można tylko wybrane rzeczy (wg zalecenia położnej Anny Hendigery ze szpitala na Madalińskiego).

Czytaj więcej

Share Tweet Pin It +1

Wyprawka niemowlaka: karmienie, zdrowie

Podstawa:
- witamina D3 w kapsułkach lub pompce (przy tym drugim nie ma ryzyka, że kapsułka wyślizgnie się z palców do buzi dziecka),
- witamina D+K,
- laktator (1),
- wkładki laktacyjne dla mamy. 

Może się przydać:

- pojemniki lub woreczki do przechowywania pokarmu,
- maść do brodawek np. Purelan,
-  muszle laktacyjne,
- probiotyk (przy kolkach, po konsultacji z lekarzem) np. BioGaia,
- lek przeciwgorączkowy dla niemowląt,

- waga dla niemowląt.

 

Po 3/6 miesiącu (zależnie od metody karmienia):

 - mleko modyfikowane (dla dzieci niekarmionych piersią),
- butelka,
- sterylizator do butelek do mikrofalówki - lub garnek ;),
- podgrzewacz do butelek/słoiczków - lub garnek,

- ociekacz na butelki - lub osobna ściereczka.

 - miseczka melaminowa lub szklana nietłukąca,

- łyżeczka melaminowa,

- śliniaki.

Po 6 miesiącu:

- kubek niekapek lub 360 stopni lub Doidy,

- krzesełko do karmienia.

Tu nie ma co szaleć z zakupami. Większość matek planuje karmić piersią i większości się to udaje. Nie ma bardzo sensu trzymać na zapas mleka modyfikowanego (tym bardziej, że na różny wiek są różne mieszanki) czy kupować od razu maść czy muszle do brodawek, bo mogą się nigdy nie przydać. Chyba że jesteś samotną matką, nie masz samochodu i masz do najbliższej apteki kilkanaście kilometrów. W innym przypadku zawsze zdążysz pobiec do apteki, jak coś będzie potrzebne. Wyjątkiem tu jest moim zdaniem laktator (i kilka pojemników na pokarm do kompletu), ew. butelka jak masz jakiś upatrzony model, np. pasujący do laktatora.

(1) Czy warto wcześniej kupić laktator?

Laktator zazwyczaj potrzebny jest nagle, czasem późnym wieczorem. Wtedy zestresowany mąż jedzie do apteki, kupuje to, co jest (bo wybór mały) i jeszcze przepłaca w stosunku do sklepów Internetowych. Warto więc go wcześniej kupić/pożyczyć. A laktator na 90% się przyda w przypadku:

a) nawału pod koniec pobytu w szpitalu lub tuż po powrocie do domu,

b) małej ilości pokarmu, żeby pobudzać laktację, bo przystawianie dziecka co chwilę nie zawsze jest wygodne - noworodki często dużo śpią, a czasem zwyczajnie nie chcą jeść co chwilę,

c) przesypiania większej części nocy przez dziecko (na początku zanim się piersi przestawią),

d) jednorazowych wyjść, żeby zostawić ojca z gotową butelką świeżego pokarmu,

e) wprowadzania stałych posiłków lub powrotu do pracy (na początku).

Laktator można często wypożyczyć w szpitalu, w którym się rodziło, w poradni laktacyjnej czy od koleżanki (warto popytać). Warto też przemyśleć kupno używanego (Olx, Gumtree, Allegro, itp.)  i wygotować - przecież ten ze szpitala też jest używany ;) Dużo lepszy jest elektryczny niż ręczny.

Czytaj więcej

Share Tweet Pin It +1