Kategoria: 0+ 1+ 2+ 3+ bezpieczeństwo ciąża dla rodzica recenzja zdrowie

Nie samym pyłem żyje człowiek

W Warszawie, jak w każdym dużym mieście, o świeże powietrze ciężko. Każdy wie, że dobrze w miarę możliwości wyjeżdżać z dzieckiem nad morze, w góry czy nad jeziora. Znajomi z racji powiększenia rodziny planują kupić większe mieszkanie i wymogiem jest, żeby było w drugiej linii zabudowy, dalej od głównej ulicy. Niby smog pojawia się czasem i głównie w centrum, ale zdarzało mi się czytać w gazecie albo na Fejsbuku, że normy w Warszawie są przekroczone i lepiej nie wychodzić na spacery. Zazwyczaj czytałam to już w tramwaju, wracając z pracy, bo dopiero wtedy miałam chwilę na gazetę/Fejsbuka/bloga, a zresztą dziennikarze zazwyczaj o wszystkim piszą post factum.

Znalazłam więc i zainstalowałam darmową aplikację Zanieczyszczenie Powietrza, a na pulpit telefonu wrzuciłam jej widget. Wygląda on tak:


Pierwsze dwie kolumny pokazują zapylenie (pył o średnicy do 10 i 2,5 mikrometrów), kolejne trzy to dwutlenek azotu, dwutlenek siarki i ozon. Zazwyczaj najwyższy jest drugi słupek, często ma trochę powyżej 100%, ale zdarza się, że norma przekroczona jest kilkakrotnie. Niestety w polskich regulacjach występuje tylko ta pierwsza kategoria zapylenia - ktoś kiedyś w naszym rządzie/instytucjach rządowych uznał, że drobnym pyłem Polak potrafi oddychać. Pył o średnicy do 10 mikrometrów osadza się głównie w oskrzelach, zwiększa ryzyko wystąpienia chorób układu oddechowego oraz obniża objętość płuc. Drobniejszy pył przenika do krwi i może przyczynić się też do chorób serca np. zawału czy nadciśnienia. Dodatkowo w pyle zawieszone są różne substancje trujące, które w dużym natężeniu wywołują raka czy mutują DNA.

W aplikacji można wybrać jedno z kilku dużych miast. W samej Warszawie jest kilka stacji pomiarowych. Jest też mapka rozkładu danej cechy na terenie całej Polsce dla ciekawskich. Aplikacja jest naprawdę bardzo wygodna i przydatna. 

Zaglądam więc teraz dwa razy dziennie na telefon, tak pół godziny przed Mani stałymi porami spacerów, żeby w razie czego ostrzec Marysiobabcię przed długim spacerem/wychodzeniem z domu w ogóle. Zresztą sama babcia po parunastu latach życia na Śląsku w czasach, kiedy kopalnie kopciły, a hałdy pyliły, łapie czasem lekko astmatyczny kaszel lub ścisk oskrzeli, więc i jej nie ma co dokładać.

Czytaj więcej

Share Tweet Pin It +1

Kategoria: Marysia rozwój

1,5 roku!

To już! Marysia to duża dziewczynka i niezły huragan. Już wiem, po co poród i często koniec ciąży są tak ciężkie. Bo każdy kolejny raz, gdy chcesz wyrzucić taki huragan przez okno, myślisz, że po tym wszystkim, co przeszłaś, już się nie opłaca. Niby fajnie, że dziecko pełne energii, że eksploruje, ale często nasz dom wygląda, jakby przeszło przez niego tornado, znaczy huragan w rzeczy samej. Do tego często chce coś, co akurat nie powinna dostać, np. pilota do telewizora, moją szczoteczkę do zębów, i potrafi o to zrobić niezłą awanturę. Mam nadzieję, że to nie bunt dwulatka i zaraz minie (ale właśnie że to już on i kolejny tak szybko nie nadejdzie) :D

Mania kocha autobusy. To bez wątpienia numer jeden. Potrafi leżeć na spacerze w wózku, prawie spać, oczy półprzymknięte, ale jednak przez tę szparkę kontroluje otoczenie, bo nagle: "Yyy (dźwięk nagłego zapowietrzenia się), ałbu!!!!!". W domu pokazuje na telewizor i woła tak samo, tylko już bez problemów respiracyjnych.

Na drugim miejscu są ex aequo psy oraz niemowlęta i małe dzieci. Dwie lalki też podchodzą pod kategorię "dzidzi". Mania nosi je, układa na poduszkach, lula, przykrywa, karmi. Nie da się bez nich zasnąć - przed spaniem jest akcja wyprawki do łóżka, czyli jedno dzidzi, drugie dzidzi, flanelka do przykrycia dzidzi. Mania nadal nienawidzi przykrywania, ale czasem wkłada nogi w zabawie pod kołdrę i woła, że też jest dzidzi. Wózkom też nie przepuszcza - najchętniej zajrzałaby do każdego. Na dzień dziecka na pewno dostanie kołyskę dla lalek.

Na trzecim miejscu są psy, czyli spadły trochę na podium. I woda, czy to resztka w misce, na drzwiach zmywarki czy ta z kranu. Najlepiej się pomoczyć po łokcie. Nie mogę się już doczekać lata, żeby wynieść jej balię wody na balkon.

Mania do żarłoków nie należy, je nie dużo, trochę wybrzydza, babcia zwykle w pogotowiu ma drugą zupę albo zamrożone leniwe do szybkiego zagotowania. Czasem prawie nic nie zje, ale nikt z nas się tym już za bardzo nie przejmuje. Wcześniej było dużo gorzej, trochę się martwiliśmy, czasem Mania była intensywnie zachęcana do jedzenia. Ale doszliśmy do wniosku, że dziecko to nie świnia tuczna, a ja nienawidzę karmić dziecka wbrew jego woli. Z karmienia połączonego z zabawianiem pozostał jej za to nawyk jedzenia w mniej typowych miejscach, np. na parapecie. Za to nadal jest cycoholikiem.

Czasem ma jeszcze jakieś fazy na nieprzewijanie czy niekąpanie, chociaż generalnie kąpać się uwielbia. Nienawidzi myć i rozczesywać włosów.

Momentami jest przesłodka, daje buziaki, głaszcze po głowie. Lubi się chować za zasłonki (ostatnio zdarza jej się chować głowę pod kołdrę) i robić akuku, turlać po łóżku, przytulać, łaskotać i chichotać, siadać na brzuch i wołać, żeby jej zrobić konika... Chwila spokoju jest jak zasiądzie przed telewizorem oglądać psy albo ostatnio autobusy (i nie, nie siedzi tam cały dzień, ale czasem wieczorem, jak już nie mam siły tak). Oczywiście te żywe są dużo bardziej atrakcyjne, więc pewnie już niedługo porzucimy oglądanie ich na You Tube i staniemy się częstszym gościem parków i zajezdni autobusowych.

Czytaj więcej

Share Tweet Pin It +1

Kategoria: 1+ książki Marysia Marysiomama

Czytanie to wyzwanie 1-10/52

W listopadzie przypadkiem odkryłam akcję "Czytanie to wyzwanie" i powiązaną z nią grupę na Fejsbuku. Ideą akcji jest przeczytanie co najmniej jednej książki w tygodniu. Uczestnicy to głównie rodzice, więc cała akcja jest mocno dziecięca. Fajne miejsce, w którym można zainspirować się książkami, szczególnie, gdy uczestnicy piszą krótkie recenzje (nawet "Nie porwała nas" to zawsze jakaś wskazówka).

Zaczęłam numerowanie książek w listopadzie, ale okazało się, że wszyscy zaczęli od nowa w styczniu, więc zrobiłam tak samo. Podejmuję wyzwanie... chociaż, jak ktoś stwierdził, co to za wyzwanie, gdy kocha się czytać :)

1/52 "Aleksandra Marinina, "Stylista" - pierwsza dorosła książka od dawna, otrzymana w listopadzie na imieniny od mężnego, o której jakoś szybko zapomniałam, ale po odnalezieniu pochłonęłam
2/52 Marcin Malicki, "Sam się ubieram!" - całkiem niezła, plus za ładne duże obrazki, ale do ulubionych jej raczej daleko
3/52 Marcin Malicki, "Już sprzątam!" - jak wyżej
4/52 Anna-Clara Tidholm, "Gdzie idziemy?" - świetna książka, ulubiona, czytamy chyba codziennie (moja recenzja)
5/52 Anna-Clara Tidholm, "Jest tam kto?"- jak wyżej (moja recenzja)
6/52 Ola Cieślak, "Co by tu wtrąbić?" - Mania jest na nią za mała, mi się spodobała, chociaż ma parę skomplikowanych słów, mam wrażenie, że trochę na siłę do rymu
7/52 Marcin Brykczyński, "Opowiem ci, mamo, co robią auta" - obrazkowa, całkiem fajna
8/52 Daniel i Aleksandra Mizielińscy, "Mam oko na litery" -  obrazkowa, oryginalnie do zabawy z alfabetem ("Znajdź na stronie 20 rzeczy na literę A" -z tym mierzę się z mężnym i wcale nie jest łatwo), Mania ogląda i pokazuje mi różne rzeczy, próbuje wymawiać słowo albo wydawać dźwięk (auto, konik, bęben...)
9/52 "Moje pierwsze kształty" - rysunki bardziej niemowlęce, ale same kształty celujące w starsze dziecko, na Mani w ogóle nie robi wrażenia
10/52 Krzysztof Sąsiadek, "Zabawy paluszkowe" - fajna książka z różnymi starymi zabawami typu "Tu sroczka kaszkę warzyła" oraz nowymi napisanymi przez autora, oczywiście do zabawy i stosowania, a nie tylko do przeczytania od deski do deski

Postaram się kiedyś gdzieś napisać konkretniejsze recenzje chociaż tych lepszych książek ;)

11? Czytam obecnie po raz drugi rewelacyjny "poradnik" pana Talko, który czytałam w ciąży i mocno się uśmiałam, ale wydawał mi się przerysowany, więc postanowiłam teraz przeczytać go jeszcze raz i to zweryfikować z perspektywy rodzica.

Czytaj więcej

Share Tweet Pin It +1

Kategoria: Marysia śmieszne

Porządki, czyli mission impossible (?)

W pewnym dziecięcym wieku porządki (i większość jakiś konkretnych czynności) są prawie niemożliwe. Łatwiej było zrobić coś z dwumiesięczniakiem w chuście niż roczniakiem. Mania albo ma fazę na wiszenie na nodze albo na akurat-teraz-mi-to-czytaj albo bede-ci-pomagac-i-z-radoscia-wywale-ci-wszystko-z-szuflady. Jak prasuję, to nie mogę oderwać ręki od żelazka, bo akurat chodzi dookoła i najchętniej nad sznurem. Jak szyję, to akurat musi 20 razy przejść nad kablem, mimo że za nim jest tylko 1 mkw mieszkania i któryś raz go nadepnie i wyrwie z gniazdka. Jak odkurzam, to włącza mi turbossanie i nie słyszę już nawet własnych myśli albo akurat musi do danego pokoju wjechać zabawkowym wózkiem i wpada w dziki ryk, bo odkurzacz stoi jej na drodze. Oczywiście sama chętnie sprząta, tylko po swojemu. I tak np. wyrywa mi mopa z rąk, bo ona też chce.

Dzieci rosną. Nawet mądrzeją jakby... Mania za dwa dni kończy 1,5 roku, trochę dłużej potrafi zająć się sama sobą. 

Dzisiaj, jak co sobotę robię większe porządki i intensywnie wykorzystuję godzinę jej spaceru z tatą, bo nigdy nie wiadomo, co będzie później. Ale wracają i jest całkiem spokojnie. Tata pracuje, a ja nawet mogę kontynuować. Oczywiście jak myję górę szafy, Mania musi wchodzić na najniższy szczebel drabiny, po umyciu szyb okna akurat chce postać na parapecie i wyglądać za psami, jak zmywam podłogę, to akurat chce jeździć po niej zabawkowym wózkiem, a jak ścieram kurze w szafie, to z dolnej półki wyciąga moje "robocze" ubrania, pakuje do wózka i ucieka. Ale to takie małe łobuzerie, ubrania domowe i tak niewyprasowane, a nie ma wycia, jęczenia czy wiszenia na nodze. Dorasta, myślę. Zachęcona sukcesem z sypialnią sprzątam kuchnię. Potem ubikację i łazienkę. Jeszcze tylko szybciutko salon i pokój Marysi i gotowe!

Zaglądam do pokoju...


Oprócz zabawek, wytarganego z komody pudełka pełnego puzzli (już nie), wyrzuconych z szafy ubrań, dowiezionych wózkiem moich, znajduję tu również ukradziony mi i pogryziony pasek czy wyciągnięte z szuflady w korytarzu rękawiczki. W salonie jest podobnie. Hmmm, to szybciutko i gotowe jednak nieaktualne :PPP

Czytaj więcej

Share Tweet Pin It +1

Kategoria: Marysia refleksja śmieszne

Szybka drzemka

Zazwyczaj jak wracam z lekcji angielskiego do domu, Mania jeszcze jest na nogach i czeka na mnie. Bardzo rzadko mężnemu udaje się ją uśpić. Tym razem weszłam, a tu taki widok.


Podobno tata prosił o pójście do łóżka, ale nie posłuchała. Zawsze jak ktoś wrzucał na FB śmieszny filmik z zasypiającymi w trakcie zabawy dziećmi, myślałam, że moja też by tak mogła bezproblemowo zasypiać. No to mam chociaż raz ;)

Moja babcia, też Marysia, robiła sobie takie kilkunastominutowe poobiednie drzemki przy stole. Może więc to geny? W każdym razie troszkę zabawne, a troszkę roztkliwiające jest zobaczyć, że coś z tych przodków w nas zostaje.

Czytaj więcej

Share Tweet Pin It +1

Mania Mamy test

Blog rodzicielski, dzieciocentryczny...

Press