Nowy uszytek - ręcznik dla lali

Nie wiem, czy wiecie, ale obie lalki-bobasy mają u nas status członka rodziny. Mogę z dumą pochwalić się, że jestem babcią :) Lale mają swoje gadżety: wózki, smoczki, butelki.

Ponieważ Mania ma końcówkę rotawirusa, a na dworze upał, musi niestety siedzieć w domu. A jak wiadomo w domu zawsze jest troszkę nudniej niż na dworze. Stąd konieczność przeszycia prującego się szwu piżamy stała się pretekstem do odgrzebania starego projektu. Gdy jakiś czas temu jechaliśmy z mężnym odebrać używany ręcznik Skip Hop z Olx za 5 zł, usłyszałam, że jestem trochę nie ten tego ;) Pewnie to prawda, ale w mojej głowie był już plan.

W jego rezultacie wczorajszy późny wieczór minął mi na oglądaniu z mężnym nowo odkrytego świetnego serialu "Designated Survivor" i wielkim pruciu. Samego szycia, a raczej przeszywania, nie było dużo: musiałam zmniejszyć ręcznikowy kaptur (mocno się nie dało z racji naszytych kaczych oczu i dzioba) oraz sam ręcznik, a potem wszystko od nowa obszyć lamówką. Niby nie dużo, ale skończyłam o 3 rano, niby prosto, ale pierwszy raz robiłam skośne połączenie lamówki.

Gdy Mania rano się obudziła i zobaczyła lalkę, wróć! swoją dzidzię, w nowym ręczniku, aż zaświeciły się jej oczy i wyjątkowo szybko otwarły. "Dobrze czy źle?", zapytałam. "Dobrze!", odpowiedziała z przekonaniem. Raczej nie muszę się zastanawiać, co będzie dzisiaj robić cały dzień :D

Czytaj więcej

Share Tweet Pin It +1

Nowa kołyska, bobas i samodzielnie uszyta pościel, bo Mania to też mama (lalkowa)

Przy Dniu Dziecka prezenty są dla nas tylko dodatkiem. Mania w ogóle jeszcze nie wie o jego istnieniu. Na początku planowałam nic nie kupować, mężny planował kupić kolejną książkę (bo każda okazja jest dobra na nową książkę ;)). Potem przy Marysi głębokich uczuciach macierzyńskich wobec lal pojawił się pomysł kołyski, ale mężny wymiękł i kupił ją przed czasem ;) Jest klasyczna, drewniana, polska i piękna. Zależało nam na kołysce, a nie łóżeczku, bo cały czas łudzimy się, że kilka minut kołysania lal, to kilka minut wolnego dla nas :D

Do kołyski doszła jeszcze wynegocjowana przez babcię lalka-bobas, bo obecna jest mocno sfatygowana i trochę wstyd wyjść z nią na ulicę, a Mania lubi ją ze sobą nosić. Ta nowa jest winylowa i wyprodukowana w Hiszpanii (żaden chiński plastik czy guma!). Jest naturalistyczna, ale moim zdaniem jeszcze bardzo ładna (niektóre bobasy-noworodki, są płaczące i mocno pomarszczone, trochę brzydkie, trochę mające swój specyficzny urok).

Do kompletu uszyłam materacyk, poduszkę i dwie zdejmowane poszewki na poduszkę. Mania tak samo ma dwie poszwy. Ta w ptaszki jest identyczna jak jej, w żółto-białej ostatecznie użyłam materiału w drobniejszy wzorek, bo w wersji mini zmieściłby się tylko jeden rząd trójkątów.

Myślałam, że Mania nie zauważy tego pięknego skompletowania pościeli jej i lali, ale dzisiaj wyciągnęła obie poduszki, na jednej położyła lalkę, na drugiej siebie samą i radośnie zawołała "Sama, Mania, dzidzi, ta sama!" :) Może kiedyś doszyję kołdrę i poszwę na kołdrę, ale póki co Mania kołder nie akceptuje, podobnie lalka.

PS. Nowy bobas wcale nie wyparł tego starego. Póki co oba egzystują na równych prawach.

Czytaj więcej

Share Tweet Pin It +1

Prezent dla mamy na Dzień Matki - kolejny uszytek

Nie chciałam kupić kolejnego kremu. Chciałam coś dać od siebie. Chciałam uszyć, bo po pierwsze szycie sprawia mi przyjemność, bo drugie miałam akurat szyciowy pomysł, a po trzecie, chciałam udowodnić mojej mamie, że też potrafię coś uszyć. Moja mama skończyła szkołę krawiecką, w młodości projektowała i szyła sobie piękne sukienki, potem mi maleńkie sukieneczki, a potem jak oczy były już nie te - zawsze jeszcze uszyła zasłony, pościel Mani czy skróciła spódnicę. Nigdy nie chciała uczyć mnie szyć, żebym nie traciła na to czasu. Ale chodziło to za mną, oj chodziło. W końcu na 30-ste urodziny mężny kupił mi maszynę i od pół roku udaję, że szyję, jak już uda mi się położyć Manię spać, posprzątać dom, wykąpać się i mieć siły - czyli rzadko. Projekt ten był szczególny, bo z jednej strony miała to być niespodzianka, więc nie mogłam jej spytać o instrukcję, a z drugiej strony chciałam uszyć coś nieprzeciętnego.

Wymyśliłam sobie poszewkę na jaśka. Wymyśliłam sobie wypustkę. Wymyśliłam sobie kryty suwak ukryty pod wypustką. Nic z tego nigdy nie szyłam. Znalazłam poradnik na lubianej przeze mnie stronie Adela Szyje, u której kiedyś widziałam ten suwak pod wypustką. Mania wybrała materiały w pipi, czyli biedronkowe. Siadłam, skroiłam, przyszpilkowałam, przeczytałam instrukcję obsługi nowym dla mnie stopek i uszyłam. Skończyłam po północy. Poszewka wyszła mi na 44 cm szerokości - chciałam, żeby była elegancka lekko stercząca, a nie taka opięta. Nie pomyślałam, że sterczą ładnie te, które są czymś usztywnione, a taka z miękkiej bawełny pościelowej po prostu klapnie.

Kolejny wieczór prułam. Z braku czasu wypustki wszyłam już odważniej - od razu metodą kanapki (bez uprzedniego przyszywania ich do jednej strony poszewki). Na ostatnie 10 cm zabrakło mi nici w bębenku i musiałam jeszcze przewlekać ją na szpulkę o 00:30 przy opadających powiekach. Ale wyszła, jest, praktycznie idealna, z wypustką w równej odległości od rzędów kropek (pierwszy raz szew mi ciut zjechał, więc drugi raz naprawiłam i to). Uwielbiam ją i mama też była pod wrażeniem.

Czytaj więcej

Share Tweet Pin It +1

Pierwsze dziecięce ubranko - spodnie pumpy/baggy

Zbierałam się do nich długo. Nawet kupiłam ładne materiały na dresowka.pl, ale tak jakoś brakowało wieczoru, żeby a) Mania poszła w miarę szybko spać, b) nie miałam jakiegoś zajęcia czy sprzątania, c) nie byłam już tak sponiewierana, że nic mi się nie chciało.

W końcu wczoraj nadszedł taki wieczór i wyciągnęłam maszynę. Wykrój odrysowałam od starych spodni w wąsy od Guga Baby, które już są trochę ciasne i na szwach dodałam po 1 centymetrze, a także po 1 cm na obwodzie na ściągaczach. Szyłam na zwykłej stębnówce, bo nie mam overlocka i dałam radę.

Spodnie wyszły fajne, z kształtu dokładnie takie, jakie miały być, tylko lekko za szerokie. Wcześniej pocięłam podobne dla siebie i wygląda, że chyba będą węższe niż planowałam, więc tu z obawy przed tym samym błędem przegięłam w drugą stronę. Na szczęście nie zjeżdżają. Mania po domu biega najczęściej w legginsach, a zimą na dłuższy spacer dorzucany jej na to jakieś dresy zamiast zimowych ortalionowych spodni, więc w tej roli powinny się sprawdzić idealnie.


I pięknie pasują do zimowych butów z pandami od polskiej firmy Mrugała :) Bardzo zależało mi, żeby skończyć je przed wyjazdem, bo ostatnio Mania jakoś tak wyrosła i wszystko się powoli ciasne robi. I zdążyłam. Tak się prezentowały w samochodzie.

Teraz zostaje mi dorobić pandowo-różową bluzę i dokończyć własne spodnie :)

Czytaj więcej

Share Tweet Pin It +1

Trzeci dziecięcy uszytek - komin

"A Wojtuś to ma komin. Taki z kolorowej bawełny. Są też dla dziewczynek. W różne wzorki." - powiedziała Marysiobabcia. Nie była to być może żadna sugestia, ale pojawiło się wyzwanie. W końcu jesień z pięknego polskiego babiego lata przemienia się w swoją trochę brzydszą i zimniejszą wersję.

Kupiłam więc Minky w serduszka i pasujący kolorystycznie bawełniany materiał w listki. Wszystko pasuje do czapki z szarym serduszkiem - naszego nowego nabytku od Limonki.

Szycie było wyzwaniem, bo Minky jest elastyczny i trochę ucieka, a dodatkowo drugi szew po długości nie jest taki łatwy do zafastrygowania. Wyszło prawie dobrze, w jednym miejscu tkanika jest ciut dłuższa, a w innym polar, ale komin pracuje, a do tego jest wywinięty, więc tego nie widać.

Ja szyłam z tkaniny w 100% bawełnianej, więc nie jest ona uciągliwa - pewnie komin posłuży Mani ten, może też kolejny rok. Gdyby dobrać elastyczną bawełnę z domieszką, komin rósłby przez kilka lat razem z dzieckiem.

Czytaj więcej

Share Tweet Pin It +1

Drugi dziecięcy uszytek - pokrowiec na przewijak

Właśnie skończyłam swój drugi dziecięcy uszytek - pokrowiec na przewijak. Zajął mi dwa późne wieczory po uśnięciu Mani, a na dzisiaj został tylko tunel i gumka.

Uszyłam go do kompletu do nowej poduszki i powłoczki od Sangotrade. Pominęłam czarną lamówkę z racji tego, że taki pokrowiec dobrze czasem włożyć do odplamiacza, a czasem nawet do lekkiego wybielacza, więc bałam się, że lamówka szybko utraci swoją czerń. Ale może doszyję jakąś czarną kokardkę dla kontrastu.

Poszwa na kołdrę od kompletu jest jeszcze ładniejsza, ale póki co czeka na zimne noce w szafie ;)

Czytaj więcej

Share Tweet Pin It +1